Klej akrylowy utwardzany

Kleje te utwardzają się przy użyciu aktywatorów. W zależności od rodzaju kleju można nakładać na klejone powierzchnie osobno klej i aktywator. Proces utwardzania rozpoczyna się z chwilą połączenia części (po odcięciu dopływu tlenu). W porównaniu z typowymi klejami anaerobowymi mają one lepszą odporność na uderzenia (udarność) i oddzieranie oraz wykazują dobrą adhezję do różnych materiałów. Dla większości tego typu klejów aktywator jest w postaci płynu o znacznie niższej lepkości niż sam klej lub też oferowany jest w postaci aerozolu. W takich przypadkach klej i aktywator należy nakładać osobno. Ruchy elementów klejonych podczas ich łączenia w wystarczający sposób spowodują wymieszanie składników. Taki system utwardzania nazywany jest "płytkim mieszaniem". Co ważne, nie jest tu wymagane ścisłe przestrzeganie proporcji ilościowej pomiędzy klejem a aktywatorem, tak jak jest to wymagane przy dwuskładnikowych klejach epoksydowych. Dostępne są też kleje o zbliżonej lepkości kleju i aktywatora. Wtedy klej nakładamy metodą: wstęga obok wstęgi na jednym z substratów, jeden składnik na drugim lub też każdy osobno na oba substraty. Jeśli czas przydatności mieszanki jest dłuższy niż 5min, można zmieszać składniki uprzednio w mieszalniku. UWAGA: Grubość spoiny wykonanej klejem akrylowym może wynosić nawet 1mm, w zależności od odmiany kleju. Minimalna szerokość złącza to 5mm, aby na pewno wykluczyć dostęp tlenu.